Home

Victoria Walsh was het hoofd onderzoek tijdens een drie jaar durend onderzoek getiteld: “Tate Encounters: Britishness and Visual Culture”. Dit onderzoek is mogelijk gemaakt door “The UK Arts and Humanities Research Council” Het museum als onderzoeksinstituut is een situatie die je in Duitsland bijvoorbeeld niet hebt, zoals Mark later zou reageren. Het belangrijkste voordeel van deze positie is dat museum extra financiering kunnen krijgen uit onderzoeksgelden. Het verschil met een onderzoek naar museum door een externe groep is dat de onderzoeksgroep nog dichter op de museumpraktijk zit.

Onder “New Labour” werden musea in Engeland onder druk gezegd om nieuw publiek te creëren op basis van inclusie. Opvallend hierbij is dat alhoewel er in de wetenschappelijke wereld er veel aandacht is voor post-koloniaal denken dit in de museale praktijk bijna niet terug komt. De belangrijkste conclusies uit het onderzoek waren dat cultureel diversiteit beleid heeft geleid tot versterkte etnische lijnen. Om de effectiviteit van dit beleid te meten moest er namelijk gebruik worden gemaakt van statistisch onderzoek. De educatie activiteiten van het Tate werden gebruikt om de onbalans tussen autochtoon en allochtoon recht te trekken. Wat bij minderheden sterk naar voren kwam was dat ze niet als minderheidsdoelgroep benaderd wilden worden.

De reden dat minderheden geen onderdeel uitmaakten van de vaste bezoekers lag niet zozeer in het dat ze zich niet gerepresenteerd voelden, maar eerder in de organisatie structuur van het museum. Dus niet door de inhoud, maar door de vorm.

Vervolgens bracht zij het begrip transvisualiteit naar voren. Dit staat voor de verschillende manieren waarom een beeld gezien kan worden. Kunst wordt niet zozeer anders gezien doordat mensen een transnationale achtergrond hebben, maar eerder doordat de betekenis van beeld niet alleen door het beeld zelf bepaald wordt. De verschillende media die bijdrage aan het verspreiden spelen allemaal een rol bij dit concept van transvisualiteit.

Deze moderne tijd maken de beperkingen van het modernisme zichtbaar. Het museum was in oorsprong gebaseerd op één op één ontmoetingen met kunst, maar dit is aan het veranderen.

Zij voorziet het eind van staatsmulticulturalisme. Er moeten nieuwe vormen komen van multiculturalisme omdat anders de groep van kernbezoekers steeds kleiner wordt en minderheden worden meer en meer gemarginaliseerd. De aansluiting bij de samenleving zal op de huidige koers minder en minder worden.

Victoria pleet daarom voor meer onderzoek naar musea in met een bredere blik op de sociale en culturele realiteit.

Mark gaf daarop een reactie waarin hij de gedragscodes die heersen in een museum als barriere zag voor het integreren van verschillende doelgroepen. Ook zag hij het incorpereren van andere doelgroepen niet voldoende afgedaan door kunst toe te voegen aan het canon. Het canon moet in een superdiverse samenleving compleet herdacht worden.

Na Victoria kwam Rabiaâ Benlahbib aan het woord. Zij is momenteel directeur bij Kosmopolis Den Haag en is in het verleden onder andere artistiek directeur bij RASA in Utrecht geweest.

Haar verhaal begon ze als een droom. Ze schetste het verleden van Nederland, het heden en de toekomst. Wat ik hier jammer aan vond was dat het nationale verhaal dwars tegen het stedelijke migratie verhaal ingaat. Als je de geschiedenis als nationaal schets en je wil van daaruit een toekomst schetsen die niet puur op een nationale identiteit is gebaseerd dan moet je heel duidelijk de scheiding aangeven in het verhaal. Dit deed zij niet en ze benadrukte voornamelijk continuïteit.

Daarna vertelde ze meer over de projecten die Kosmopolis Den Haag uitvoert. Een van die projecten was ter stimulatie van een Nederlands Hindoestaanse identiteit. Zij vond dat Hindoestanen vaak nog een culturele focus op India hebben ook al komen ze vaak via Suriname.

Dit vond ik heel jammer. De vraag die ik hierbij had was, wil je of een sub-identiteit aan het licht brengen of ben je bezig om een identiteit te creëren. De creatie van een identiteit voor een groep mensen waar je zelf niet toe behoort vind ik nooit een goede zaak, het aan het licht brengen van een identiteit die in de schaduw staat is een goede zaak.

Van de laatste twee presentaties heb ik niet echt aantekeningen gemaakt. Oliver Kontny gaf een presentatie over post-migranten toneel in Berlijn. Toneelstukken die in hun theater geprogrameerd worden zijn door migranten gemaakt, maar zijn niet gebaseerd op stereotyperingen van deze groepen. Het is nooit de insteek om community theater te maken, maar zo werd het soms wel gezien. Vandaag de dag is het zo’n groot succes dat mensen van buiten de regio vaak alle kaartjes kopen via internet zodat er weinig kaartjes overblijven voor de lokale bewoners.

De laatste presentatie werd door Jos Lootens en Chokri Ben Chikha gegeven. Beide zijn werkzaam bij de Centrale in België. Jos Lootens was een belg met bijna onverstaanbaar Engels. Van zijn verhaal heb ik niets meegekregen, naast slecht Engels was de structuur in zijn verhaal ook zoek. Chokri Ben Chikha sprak bijna net zo slecht Engels, maar gebruikte veel humor in zijn verhaal. Deze Arabier was gefascineerd door een beeld aan de Antwerpse kust. Als Arabier was hij gefascineerd door de verslagen Arabieren die op de zijkant van het kunstwerk stonden. Het kunstwerk is namelijk een overblijfsel uit de Koloniale tijd. Er stonden twee officieren van het Belgische leger afgebeeld die een naakte Afrikaanse vrouw samen met haar kind redde uit het beschavingloze Afrika. Hij is zogenaamd met een zoektocht begonnen om de identiteit van deze vrouw te achterhalen, maar tijdens zijn presentatie liet hij ook al een mailtje zien waaruit bleek dat zijn onderzoek totale onzin is. De boodschap aan het einde van zijn verhaal was kies je eigen referentiekaders.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s